çok

büyük hayallerim yok.

büyük gözükmelerinin nedeni ise

onları seviyor olmam.

yazasım yok, en iyisi bakmak.

günbatımı özleminde.

içim

parmesan yedi.

damağında hala tadı olmasının yanı sıra

ruhsal hazımsızlığı da bitti midemin.

şimdi yeni kalıbı bekliyorum.

yanaklarım bu mutluluktan kıpkırmızı.

herşeyinle

bana benzeyebilirsin.

ama ellerin...

ellerinin çirkinliği 

seni sen kılıyor.

sırf bu yüzden

onda olduğum yere

hiçbir zaman ulaşamayacaksın.

boşuna debelenme küçük.

limon

damlatırlar ya süte;

seninle ilgili her ayrıntıda

içim öyle kesiliyor.

bu fermantasyonun şifası 

var mıdır, bilemem.

peri dili.

bencil

olabilmeyi çok istedim;

sevdiğim şeyleri, kişileri kendime 

ait kılmayı.

hep bir anlık...

sonra karşıma bir ben çıktı,

o'na ait kıldım kendimi.

ruhlarımız kadar tenimiz de sevişsin istedim.

dokusunu hissettiğimde ise büyü bozuldu.

ve katina işaret parmağını sallayarak tekrar hatırlattı;

"o'na sakın dokunma, dokunursan gider."

arkasından bir avuç taş bile dökemedim...

hoşçakal.